หลังจากค้างไว้นาน ไปเที่ยวเมืองแห่งเครปกัน....เนอะ

 

จากโจเบริก นั่งเครื่องของสายการบินแอฟริกาใต้ ต่อไปอีกแป๊ปนึงก็ถึง

เชื่อมั๊ยว่าเครื่องออกทุก 15 นาที แต่เต็มทุกไฟล์ -..-

เพื่อนรัก คุณครูที่รัก และผมครับ

 

 

ทีมงานคุณภาพ พี่คนเสื้อขาวลายทางตรงกลาง 

เป็นพี่ kk ของการบินไทยที่ประจำอยู่ที่แอฟริกาใต้ครับ

คอยดูแลคณะเราอย่างดีที่สุด ขอบคุณครับ

ป.ล. ตอนนี้การบินไทยปิด routh นี้ไปแล้ว ไม่รู้พี่เค้าไปอยู่ที่ไหนต่อ 

ยังไงก็โชคดีนะครับ

 

ไปขึ้นเครื่องกันเต๊อะ...

 

แอร์ต่างชาติของสายการบินแอฟริกาใต้ครับ 

ขยันขันแข็ง ยิ้มหวา่น พูดจาไพเราะ 

มาถึงแระ เห็นตู้ไปรษณีย์ก่อนเพื่อน 

เพื่อนผมรีบวิ่งไปถ่ายรูปคู่ทันใด

ป.ล. ตู้ไปรษณีย์สีแดงนะครับ ไอ้เสื้อดำนั่นเพื่อนผม

อย่าเข้าใจผิด 555  (อ้วนเอ้ยยย)

 

ป่ะ นั่งรถเข้าเมืองกัน             ท้องฟ้า มันฟ๊า...ฟ้า

ชมวิวไปก่อนละกัน

 

นั่งรถมาถึงตีนเขาแระ เตรียมซื้อตั๋วนั่งเคเบิลคาร์ขึ้นไปบนโต๊ะกัน

มาถึงแค่ตีนเขา ก็สูงระดับนึงแล้วครับ

อดไม่ได้......ขอนิ๊ดดดด...นึง

 

 

 

เคเบิ้ลที่นั่งขึ้นไป ภูเขาโต๊ะ (Table mountian)

พูดให้ถูก คงเป็นยืนขึ้นไปมากกว่า

เคเบิ้ลหมุนได้ 360 องศา ชมวิวได้ทั้งเมือง

ใกล้ถึงแว้ววววว...

มองลงไป รู้สึกวาบหวิว.....

โอ้วววว...พวกพี่ ปีนเขาขึ้นมากันเหรอครับ สุดติ่งมากกกก

แล้วจะเข้าใจความสุดติ่งของพวกพี่เค้าเป็นอย่างดี

ตอนที่เราขึ้นไปถึงแล้ว เนื่องจากลมพายุที่พัดกระหน่ำ 

ประกอบกับอากาศหนาว แบบสัดๆ ด้านบน

ถ้าเป็นผมคงมือชา นิ้วล๊อค ตะคริวกินแขนขา 

ร่วงลงมาก่อนปีนถึงด้านบนแน่ๆ - -"

ขึ้นมาถึงแว้วววววววว

 

ยิ่งสูงยิ่งหนาว เชื่อเถอะครับว่าจริง 

ข้างหลังคือ lion head ครับ 

แต่...เอ๊ะ หรือข้างหน้ากันแน่ หุหุหุ

หนาวจริง คอนเฟริมมมมมมมมม

เท่ห์โคตรรรร

 

หนีไปหลบลมหนาววววว หนาวเอาจริงเอาจัง 

แถมลมก็กระหน่ำพัด - -"

 

และ สองรูปต่อไปนี้คือรูปที่ผมไม่ได้ไปเห็นด้วยตาตัวเอง

เนื่องจากทนความหนาว ไม่ไหว หนีไปกินข้าวกะคุณครูดีกว่า อิอิ

..............................

 

ลงมาข้างล่างแระครับ ค่อยยังชั่วหน่อย ฟู่ววว

ผู้มีอุปการะคุณทั้งสองท่านครับ      รักนะ...จุ้บ จุ้บ

ครบทีม..........

 

แล้วก็ออกนั่งรถชมเมืองกันต่อปายยยยย

สนามกีฬาที่เมืองเครปทาวน์ ที่ใช้แข่งฟุตบอลโลกครับ

ตอนที่ไปยังสร้างไม่เสร็จเลย

มาถึงชายหาดอะไรไม่รู้ครับ 

สวยเว่อร์ น้ำทะเลใสกิ๊ก ทรายข๊าว...ขาว

ถ่ายรูปมาเหมือนโปสการ์ด

ปล่อยตัวปล่อยใจไปเรื่อยเปื่อย

 

ลงเรือไปเกาะแมวน้ำครับ

รองเท้าเล็กๆ ของเรากะเพื่อนรัก

คลื่นไม่ค่อยแรงเลยเนอะ - -"

ที่ถ้าไม่ได้ฝึกนั่งเครื่องบ่อยๆ คงอ้วกพุ่งไปแล้ว

แมวน้ำเกลื่อน

ก่อนจะไปถึงเห็นไกลๆ นึกว่าสาหร่ายเกาะหิน - -"

เยอะจริงๆ สมเป็นเกาะแมวน้ำ แต่ละตัว ร่าเริงกันที่สุด ดำผุด ดำว่าย

ทุ่มเทถ่ายรูป....

เอ่อ ....อันนี้ถ่ายที่ไหนจำไม่ได้

คลับคล้ายคลับคลาว่าที่สวนดอกไม้ 

แต่ทำไมภาพมันมาอยู่เซ็ทนี้ได้ 

เอาน่า...มั่วๆไป  -..-

นั่งรถไปต่อที่  วิคตอเรีย แอนด์ อัลเฟรด วอเตอร์ฟร้อนท์ หาข้าวกิน

ได้ร้านแระ

เห็นพนักงานน่ารักเป็นไม่ได้ ปรี่เข้าไปขอถ่ายรูปทันที

ไอ้นี่ (กรูยังไม่กล้าเลย -*-)

กุ้ง หอย ปู ปลา ........และไวน์ โฮกกกกกกกก

วิวเครปทาวน์ยามค่ำคืน

ดึกแล้วก็เข้าบ้าน ที่จองไว้ เก็บแรงไว้วันต่อไป

บ้านสวยโคตรๆ 

วิวจากหลังบ้าน ในยามเช้า.......

 

 

หมดไปอีก 1 วันในเครปทาวน์

ว่าแต่ ยังไม่ได้กินเครปเลยแฮะ...เครปอยู่หนายยยยยยยยย

 

ยังไม่จบนะครับ กลัวจะยาวเกิน 

เดี๋ยวครั้งหน้า ไปต่อกันที่ แหลมแห่งความหวังดี (Good hope)

แวะชิมไวน์ ดูนกเพนกวิน และสวนพฤกษศาสตร์

เจอกันครั้งหน้าครับ

 

รักคนอ่าน..จุ้บ จุ้บ