shoye

อยู่ดีๆ ก็นึกขึ้นมาได้ เรื่องเจาะหู
ความจริงเคยเจาะมานานแล้ว ตั้งแต่ตอนเรียนปี 2

ครั้งแรกที่ไปเจาะ ซัดไป 1 รู เพื่อลอง Test รสชาติแห่งความเจ็บปวด
จนถึงตอนนี้ยังจำความรู้สึกได้ดี ถึงตอนที่เข็มมันจะทะลุออกด้านหลัง
แล้วเนื้อมันยืดออก ตามเข็ม แล้วก็รู้สึกว่ามันมีเสียงดัง "ปุ๊!!!"
เหมือนเจาะทะลุกระดาษ ....ประมาณนั้น

อักเสบอยู่ 1 อาทิตย์ ระหว่างที่กำลังเจ็บอยู่นั้น ก็เปลี่ยนตุ้มหูเป็นว่าเล่น
ทั้งที่เวลาเปลี่ยนแต่ละที เจ็บชิบเป๋ง....T_T ทำไงได้ คนกำลังเห่อ..

หลังจาก เจาะรูแรกไปแล้ว 1 อาทิตย์ ก็ได้ฤกษ์ ไปซัดเพิ่มอีก 2 รู(ข้างเดียวกันนี่แหละ)
แต่ครั้งนี่ไม่ง่ายเหมือนครั้งแรก เพราะป้าคนที่เจาะ ดันเจาะไม่ตรงซะงั้น
เลยต้องเจาะด้านหลังใหม่เท่ากับว่า ใน 1 รู ผมมีด้านหน้า 1 รู แต่มีด้านหลัง 2 รู
เท่ากับป้าแกเจาะผมไปทั้งสิ้น 4ปุ๊ ลองคิดดู ว่าผมต้องรู้สึก "ปุ๊!!!!" ถึง 4 ครั้ง

ป้าคนที่เจาะหันมาถามผมว่า เอายาดมมั้ย!! ผมงงๆ บอกว่า "ไม่เอาครับ สบายๆ"
หลังออกมาจากร้าน แฟนผมที่พาไปเจาะ บอกว่า เมื่อกี้หน้าซีดยังกับจะเป็นลม
อ๋อ...ถึงว่า ป้าแก ถามทำไม "สมน้ำหน้ามึง หาเรื่องเจ็บตัวดีนัก" ผมนึกในใจ

เพื่อนผมหลายคนชื่นชมถึงความเท่ห์ของมัน ด้วยคำถามต่างๆนานา
"เจาะทำเฮี้ยไรวะ" หรือ "เจาะหาพ่อมึงเรอะ" เป็นต้น

ผมไม่แคร์ "กูมั่นใจ....5555"

แต่ปัญหา...... ความจริงผมไม่ถือว่าเป็นปัญหาหรอกนะ...
แต่ปัญหามันอยู่ที่ ตอนนี้ผมทำงานโรงแรม ...แล้วผมจะใส่ต้มหูได้ไง
ผมทำงานบริการนะ ไม่ใช่ไอ้กุ้ยข้างถนน....

แล้วทำไมต้องว่าคนที่เจาะหู เป็นไอ้กุ้ยข้างถนนด้วยวะ
มันก็เหมือนกับคนที่มีรอยสักนั่นแหละ .....
ถึงจะทำตัวเป็นนักบุญ แต่ถ้ามีรอยสักมังกรอยู่กลางหลัง
สังคมก็ตัดสินคุณเป็นไอ้กุ้ย คนนึงอยู่ดีนั่นแหละ

ภาพลักษณ์ มันเป็นยังงั้น ยอมรับเถอะ ......

การทำงานบริการแล้วใส่ตุ้มหู นี่มันช่างสวนทางกันจริงๆเสียนี่กะไร
แล้วก็การไว้ผมยาวอีกอย่างนึง อยากไว้จะตายห่า ไว้แล้วดูดี ใครๆก็บอก
แต่ทำไม่ได้ เพราะผมทำงานบริการ

แต่ทำไงได้ ก็เลือกเดินทางสายนี้
แล้วในเร็วๆ นี้ ก็จะไปเป็น Steward อีก ไปกันใหญ่...

อย่าให้ตู รวยมั่งก็แล้วไป ...
จะได้ไปทำ อยากที่เราอยากทำ เป็นคนอย่างที่เราอยากเป็น

เจาะหูแล้วไมวะ...!!!