shoye

ตอนทำงานอยู่ที่โรงแรมก็ว่าว่างจัดแล้วนะ
มาอยู่ที่นี่ ยิ่งว่างจัด หนักเข้าไปกว่าเดิมอีก......เฮ้อ

จากที่เคยเล่นเกมส์นานมากในแต่ละวัน มาอยู่ที่นี่ยิ่งมีเวลาเล่นมากกว่าเดิมอีก
เล่นกันจนนิ้วด้านกันไปข้างนึงเลย

จากที่เคยคิดว่ามาอยู่กรุงเทพ แล้วจะได้ไปทำนู่น เรียนนี่
แต่พอมาอยู่จริงๆแล้ว แม้แต่จะกลับบ้านยังหาเวลาไม่ค่อยจะได้เลย
อ้าว ว่างแล้วทำไมกลับบ้านไม่ได้ล่ะ ก็เพราะว่า เวลาว่าง กับวันหยุด
มันไม่อำนวยพอที่จะกลับบ้านนะสิ ว่างก็จริงแต่ไม่ได้ไม่ได้ ต้องรอเรียก
เพราะเป็น Stand by ซึ่งเดือนนี้ ผมมี 8 วัน บวกวันหยุดอีก
สรุปเดือนนี้ ทำงานจริงๆ ไม่เกิน 15 วัน ขาดตัว

แต่ถ้าเทียบกับรายได้แล้ว .....ไม่น่าเชื่อ ยิ่งถ้าเอารายได้ หารด้วยจำนวนวันทำงานนะ
ถึงขั้นน่าหมั่นไส้เลยทีเดียว

ความจริงว่างก็ดีนะ เพราะอะไรนะเหรอ.........

เพราะว่าเวลาที่ว่างน่ะ เค้าก็จ่ายเงินเดือนให้แล้ว เหมือนจ้างให้อยู่บ้านเฉยๆอ่ะ มีที่ไหน
ดีจะตาย.....

พอว่างแล้ว ก็มีเวลาอยู่กับตัวเองมากขึ้น มากจนเบื่อตัวเองเลยล่ะ
มีเวลาทบทวน ว่าเราอยากทำอะไร แล้วยังไม่ได้ทำบ้าง
มีเวลาทำเรื่องไร้สาระ เยอะแยะไปหมด
มีเวลานั่งทำบื้อ ครึ่งวันก็ยังได้ ไม่มีใครมาว่าด้วยนะ

แต่ว่าเวลาว่าง มันทำให้เราได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น
และเมื่อใดก็ตามที่อยู่กับตัวเองมากขึ้น มากๆ
ความเหงามันก็จะมานั่งข้างๆคุณ เอามือข้างนึงมากอดคอ ทำยังกับเป็นเพื่อนสนิทซะงั้น

ความเหงาทรมานแค่ไหน ใครไม่เคยรู้สึกบ้าง ผมจะยกตัวอย่างให้ดู

คุณเคยดูหนังวันเดียว 3 เรื่องควบรึป่าว
- ผมทำมาแล้ว เป็นประจำ ในวันที่ต้องเป็น Stand by เช่นวันนี้เป็นต้น

คุณเคยต้องซื้อข้าวกล่องมากินคนเดียวที่ห้องรึป่าว
- ผมทำทุกวัน วันละ 2 ครั้ง เป็นอย่างน้อย

คุณเคยไล่รายชื่อที่เมมไว้ในโทรศัพท์ เพื่อที่จะโทรหาใครซักคนรึป่าว
- ถ้าไม่เคย ก็ลองซะ อย่างน้อยอาทิตย์ละ 1 เบอร์ ที่คุณไม่ค่อยได้โทร

คุณสามารถนับจำนวนคำที่คุณได้พูดไปแล้ว ใน 1 วันไดรึป่าว
- ซึ่งก็หมายถึง ถ้าไม่โทรหาใคร ก็แทบจะไม่ได้เปิดปากพูดกับใครเลย
จะมีก็แต่ตอนสั่งข้าว หรือร้องเพลง ก็เท่านั้น

แค่ 4 ข้อนี้ ก็น่าจะเห็นภาพแล้ว
อย่าให้มากไปกว่านี้เลย มันจะกลายเป็นน่าสงสารไปซะป่าวๆ

แต่ผมกลับคิดว่ามันเป็นชีวิต ที่น่าอิจฉานะ เพราะผมได้ไปถึงสุดทั้ง 2 ด้านของสังคม
เวลาทำงานก็คุยกับคนนู้น คนนี้ทั้งวัน เป็นด้านที่ผมต้องมีมนุษยสัมพันธ์สุดๆ
และคนอื่นๆ ก็มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีมากให้กับผม อย่างที่ผมได้รับในทุกๆครั้งที่ไปบิน
ส่วนอีกด้านนึง ผมมีเวลาให้กับตัวเองมากมายอย่างไม่น่าเชื่อ
ได้ทำในสิ่งที่คิดว่าอยากจะทำ ซึ่งมีโอกาสที่จะได้ทำ ........

ชีวิตเรานี่ก็ดีนะ .......เหงาก็ดี ทรมานดี...........ชอบบบบ @^_^@
ใครที่คิดว่าชีวิตตัวเองแย่เหลือเกิน ก็ให้ถอยมามองมันใหม่ ในมุมที่ดี
แล้วก็จะรู้ว่าชีวิตมันไม่ได้แย่ขนาดนั้นน้า....

ส่วนใครที่พยามมองเท่าไหร่ ก็หาด้านที่ดีของชีวิตไม่เจอซักที
ก็เหลือสิ่งเดียวที่คุณจะทำได้ คือ...........ทำใจ
และถ้ามันแย่ขนาดนั้นจริงๆ ก็ช่วยบอกให้ผมรู้ด้วย ผมจะช่วยเอาขี้ไปปาหลังคาบ้านให้
พร้อมทั้งเขียนด่าข้างกำแพงให้อีกต่างหาก เพราะไหนๆมันก็ไม่มีอะไรดีอยู่แล้ว
มันต้องซ้ำเติมกันให้สุดๆ มันถึงจะมัน..........เหอๆๆๆๆ