shoye

Standby to Dubai.

ดูไบ........อีกแล้ววว

**************************

เกือบๆ 7 โมง .................
"ตู้ดดดด น้องคะวันนี้ไปไฟล์ 521 นะ เครื่องออก 10.50 ไปที่เครื่องเลยนะ กลับวันที่ 12 ไฟล์520 8 โมง 10 นะ"
".........(งัวเงียขี้ตา) อืม ...ครับพี่..."
"Confirm นะ"
"Confirm ครับพี่"

**************************

...................!!!!! -*- จะนอนต่อก็นอนไม่หลับ
ไหนจะต้องโทรเรียกแท็กซี่ ต้องรีบผ้า ทำนู่ทำนี่
สมองน้อยๆที่เพิ่งตื่นนอน ถูกใช้งานในการประมวลผลอย่างหนักหน่วง

ตัดสินใจ...นอนต่ออีกหน่อย ยังพอมีเวลา.............เหอๆๆๆๆ

**************************

พอ 8 โมงก็ตื่นมาทำนู่น ทำนี่
จิกหัวตัวเองขึ้นจากที่นอน เพราะเมื่อคืนนอนตี 4 นึกว่าจะไม่ถูกเรียก
ตื่นมาวิญญาณแทบออกจากร่าง รู้สึกว่าโลกเราหมุนรอบตัวเองจริงๆด้วย

**************************

สู้โว้ยยยยยยยยย !!!!!!
ไปถึงเพิ่งรู้ว่า ไม่ใช่กรุงเทพ-ดูไบ แต่เป็น
กรุงเทพ-เชนไน เชนไน-ดูไบ
กรูอยากจะร้องไห้...............

เชนไน เป็นแขก ..............แขกแบบแขกเชี่ยๆๆๆเลยอ่ะ
อาหารพิเศษ 120 กว่าที่
ภายใน 2 ชั่วโมง เบียร์หมดไป 80 กระป๋อง สาดดดดดดดดด
80 กระป๋องน่ะ หมายถึงเบียร์ทั้งลำที่มีเลยนะน่ะ

ขณะที่ผมกำลังใส่อาหาร แขกประมาณ 10 คนมายืนล้อมรถ Drink
แล้วก็ก้มลงหยิบเบียร์จากรถไป ทนดูไม่ได้ต้องเข้าไปบอก
" we will serve the drink in a few minute sir, after meal service."
"give me a beer" " beer" " beer" " beer" " beer"" beer"" beer"
ประมาณ 10 คน แกล้งทำเป็นไม่ได้ยินที่กรูพูดซะงั้น
แถมยังบอกเบียร์ๆๆๆๆๆ ตะโกนเหมือนเชียร์บอลโลก
กรูรู้แล้ววววววว............................

ก้มลงไปหยิบให้คนละกระป๋อง แทนที่จะหมด คนอื่นๆ กลับกรูกันเข้ามา
"give me a beer" " beer" " beer" " beer" " beer"" beer"" beer" จาก 10 คน
เริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ พี่สจ๊วตอีกคนเข้ามาเห็น
ตะโกนเสียงดัง "Get out from my galley, go back to your seat"
พร้อมเอามือต้อนผู้โดยออกไปจากครัว
" beer" " beer" " beer"" beer" มันยังไม่เลิกร้องขอ
"Not now, go back to your seat"
แขกแตกฮือออ..!!!!

........ผมได้แต่ยืนมองตาปริบๆ แมร่งงงงดุโคตร
แต่ก็ขอบคุณนะที่มาช่วย ไม่งั้นแมร่ง......แดร่กหัวกรูแน่แลย เหอๆๆๆๆ T_T

**************************

พอเสริฟเสร็จ ไม่สิไม่เสร็จ ไม่เสร็จจนไฟล์ลงเลยอ่ะ
แดร่กกันจัง ............... แต่ก็นะ ก็เข้าใจ อุตสาห์มาทั้งที ต้องเอาให้คุ้ม ประมาณนั้น..

ระหว่างนั้น ก็จะมีแขกคนนึง เข้ามาคุยในครัว
ตอนแรกก็เล่นๆ ขำๆ คุยไปซักพัก เริ่มแลบลิ้นให้แอร์บ้าง
ทำนิ้วกระดึ๊กๆบ้าง พี่แอร์ 2 คน เริ่มกลัว

ไอ้เชี่ยนี่ ท่าจะเมา พูดด้วยก็ไม่รู้เรื่องแล้วด้วย
จนถึงตอนเครื่องลง พอถึงพื้นปุ้บ ไอ้เชี่ยนี่ พรุ่งเข้ามาหาพี่แอร์อย่างรวดเร็ว
พี่แอร์ 2 คน กรี้ดเสียงดัง แล้วกระโดดหลบมาฝั่งที่ผมนั่งอยู่
สจ๊วตอีกคนนึงที่นั่งข้างๆผม ลุกขึ้น อย่างรวดเร็ว
ตะโกนเสียงดัง "back to your seat" ด้วยหน้าตาแบบเอาเรื่อง

ส่วนผม.................................

ยังนั่งอยู่เลย ปลดเข็มขัดไม่ออก T_T เชี่ยยยยยยเอ้ย...โคตรแมนอ่ะ

ไอ้แขกหน้าถอดสี เดินกลับไปนั่ง แล้วก็ยกนิ้วกลางให้สจ๊วตกะแอร์ทุกคนที่มองเห็นมัน
ผมคิดในใจ "ไอ้สาดดดดดดเอ้ย...ซะทีดีมั้ยเนี่ย"

สถานการณ์ตอนนั้นตึงเครียดแบบโคตรๆ

นั่งไปซักพัก ไอ้แขกลุกขึ้นอีก พรุ่งตรงไปที่พี่สจ๊วตด้านหน้า พร้อมทั้งโวยวายชี้หน้า
ผมซึ่งยืนเตรียมพร้อมลุยอยู่แล้ว วิ่งตามมันไปติดๆ (พอกู้หน้ากลับมาได้บ้าง!!)
กะว่าถ้ามันทำอะไรใครละก็ ผมก็ลุยโล้ดดด
สจ๊วตอีกคน เดินตามหลังผมมายืนประกบทั้งด้านหน้าหลัง
ทุกคนพร้อมลุยยยย !!!!! พี่เพอร์เซอร์ต้องเข้ามาคุยกับมัน
บอกจะส่งมันหาตำรวจ ถ้ายังไม่หยุดก่อกวน จะยึดพาสปอร์ตด้วย

ไอ้แขกเริ่มเบาลง แล้วก็เดินกลับมานั่งที่

***************************

ซักพัก ไอ้แขกเริ่มร้องไห้ ...............

***************************

ไอ้สาดดดดดดเอ้ย!!!! จะร้องทำไมเนี่ย
ผมกะสจ๊วตอีกคนที่ยืนคุมอยู่ข้างๆ หันมามองหน้ากัน
จากที่พร้อมลุย กลายเป็นสงสาร..........
เพราะผู้ชาย ถ้าไม่หนักหนาจริงๆ คงไม่ร้องไห้หรอก

ไอ้แขกคงกลัวไม่ได้เข้าประเทศ เห็นพูดว่าทำงานเก็บเงินมาตั้ง 10 ปี
อะไรประมาณนี้แหละ......................เศร้าเลย

**************************

เรื่องก็จบลงตรงที่ แขกก็เดินออกไปตามปกติ
ไม่ได้ยึดพาสปอร์ต ไม่ได้ส่งตำรวจ
ก็ดี เพราะถ้าเกิดไอ้แขกมันเอาเรื่อง ทำร้ายลูกเรือ
แล้วผมลุยกะมันจริงๆ เรื่องก็ต้องถึงโรงพัก
กลายเป็นเรื่องใหญ่มากเลยทีดียว แต่ก็นะจังหวะนั้น...

*************************

ไปถึงโรงแรม สจ๊วต 3คนก็นัดกัน22.30
ไปกินเหล้ากันที่ห้องรับรองลูกเรือ

เมาไปตามระเบียบ ระหว่างที่กินอยู่ก็มีสจ๊วตต่างชาติเข้ามาแจม
มาจาก Air France บทสนทนาทั้งหมดจึงเปลี่ยนเป็นภาษาปะกิด

"BlahBlah Blah .....,you know what i mean."

ไอ้เชี่ยยยย กูจะไปเรอะมึงหมายถึงอะไร ฟังยังฟังไม่ค่อยจะออกเลย
(ยิ่งเมาๆอยู่ด้วย... -*-!!!!) ได้แต่พยักหน้าหงึกๆตามน้ำไป

ซักพักมันเริ่มจับทางได้ว่ากรูมั่ว มันเลยถาม "do u understand?"
ผมพยักหน้า
"what did i say?"มันถามอีก

โอ้โหหหหหหห......ไอ้สาดดด ถามยังงี้เอามีดมาแทงกูเลยดีกว่า
" you say ......Blah Blah Blah ." ผมก็ยังอุตสาห์มั่วตอบอีก
"No, i say .....Blah Blah Blah" ผมก็ไม่รู้เรื่องอีกครั้ง ช่างมึงเหอะไอ้บ้า
แดร่กฟรีเนียนเลยนะมึงง่ะ!!!!

*************************

อีกเรื่องจะไม่พูดถึงคงไม่ได้

สาเหตุที่ทำให้ไอ้แขกบ้า
เพราะความน่ารักของพี่แอร์ที่ชื่อหนิง
น่ารักมากๆ ยิ้มหวาน ช่วยผมใส่อาหารด้วย
ประทับใจสุดๆ

************************

ตอนขาไปไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ ตอนขากลับได้คุยกันมากขึ้นก็ยิ่งปลื้ม
พี่เค้าชอบมานั่งใกล้ๆ ที่ก็มีตั้งเยอะไม่นั่ง มานั่งเบียดอยู่นั่นแหละ
แต่ก็ดี ชอบบบ......

ผมพกยาดม ก็เอาตรงด้านท้ายที่เป็นน้ำ หยดใส่มือเค้า ให้พี่เค้าดมด้วย
เพราะขากลับง่วงสุดๆ
นั่งคุยกันไป กินนู่น กินนี่ ...............เขิลลลลล @^_^@

พี่เค้าอายุ 30 แล้ว แต่ก็ยังน่ารักมากๆ ยังดูเด็กๆอยู่เลย
ถ้ามีวาสนา ครั้งหน้าเจอกัน ผมเอาจริงแล้วนะ เหอๆๆๆๆๆๆๆ

*************************

พอดีกว่า เริ่มเขิลลล ไม่รู้จะพิมพ์อะไรต่อแล้ว คิคิ