shoye

บางสิ่งที่ขาดหาย .....................
ไม่รู้ว่าอะไร แต่รู้ว่า มันยังไม่..........สมบูรณ์

เดือนนี้ผมมีวันหยุด 10 กว่าวัน
"มากไปรึเปล่า สำหรับผม"

มีเวลาอยู่กับตัวเองมากมาย มีหลายอย่างให้คิดทบทวน
มีเวลาให้คิดนู่น คิดนี่เยอะแยะ จนบางครั้งต้องดึงสติตัวเองไว้
เพราะการอยู่คนเดียว คิดนู่น คิดนี่มากๆ ก็กลัวว่าสักวันอาจจะเป็นบ้า

สิ่งที่ขาดหายไม่ใช่ความรัก ไม่ใช่แน่ๆ เพราะไม่ได้ต้องการความรักจากใครมาเพิ่มเติมอีก
รักของพ่อ แม่ พี่ น้อง ก็มากเกินพอ ให้มีความสุขใจ เมื่อได้คิดถึง
อีกทั้งยังไม่พร้อมมีใคร ให้ต้องดูแล ในเมื่อดูแลตัวเองให้ดียังไม่ได้

สิ่งที่ขาดหายอาจไม่ใช่ความรัก อาจไม่ใช่อะไรเลย
แต่สิ่งที่เพิ่มเติมเข้ามาต่างหาก ที่ทำให้รู้สึก................"ความเหงา"

"คุณเคยเหงาบ้างไหม?"
เด็กบ้านนอกอย่างผม อาจจะไม่ชิน กับการใช้ชีวิตอย่างคนเมืองหลวง
.............หรืออาจจะไม่มีวันชิน................

คำถามที่ผมเคยถามไปแล้ว วนเวียนกลับมาอีกครั้ง พร้อมกับคำตอบในตัวเอง
จะไม่เหงาได้ไง ในเมื่อวันๆนึง พูดจานับคำได้กับไม่กี่ประโยคที่ใช้ในการสั่งข้าว
จะไม่เหงาได้ไง ในเมื่อว่างจัด จนต้องนอนหายใจทิ้ง

วิธีที่จะทำให้มีอะไรทำของผมก็คือเล่นเกมส์
ไม่มีสาระอะไรเท่าไหร่ แต่ถ้าแฟนผมร้องไห้ให้เลือกระหว่างเกมส์กับแฟน
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะเลือกอะไร ก็ต้องเลือกเหมือนเดิม เหมือนที่ผมก็เคยเลือกแล้ว........

แล้ววันหยุด คุณทำอะไรกัน
ถามด้วยความอยากรู้อย่างที่สุด ถึงแม้คำตอบจะพอเดาได้
แต่ก็ยังอยากรู้ เพื่อตอกย้ำกับตัวเองว่า ผมไม่สามารถใช้ชีวิตในแบบนั้นได้

วันหยุดก็ไม่ได้อยากไปเดินห้าง เพราะไม่ต้องการจะซื้ออะไร ก็เลยไม่เข้าใจว่าจะไปเดินเพื่ออะไร
กินข้าวนอกบ้านมื้อนึงก็แสนแพง จนบางครั้งก็นึกสงสัยว่า คนที่นั่งกินข้าวในร้านนี้ พ่อแม่เค้าทำงานอะไรกันวะ

หลายๆคนยุให้ผมซื้อคอนโด ซึ่งผมมาเข้าใจที่หลังว่า ไอ้คอนโดนี่ก็คืออีกชื่อนึงของหอพัก
เพียงแต่เราซื้อมันแล้ว ก็เลยเปลี่ยนชื่อจากหอพัก มาเป็นคอนโด
ซึ่งผมก็ส่ายหน้า ไม่เอาแล้ว ผมมองเพดาน และผนังสี่เหลี่ยมของห้องมาซักระยะหนึ่ง.....จนเอียนแล้ว

ที่แบบนี้สำหรับผม เป็นได้แค่เพียงที่พักอาศัยชั่วคราว
รวมถึงกรุงเทพก็ด้วย เป็นเพียงที่ให้เด็กบ้านนอกอย่างผมเข้ามากอบโกยเงินทอง
ไม่ใช่เพื่อตัวผมเอง แต่เพื่อทุกๆคนที่ผมรัก

จนเมื่อถึงวันหนึ่ง เมื่อถึงจุดที่รู้สึกได้ว่าควรพอ
เมื่อนั้นก็จะกลับบ้านนอกตามเดิม เพียงแต่ยังไม่รู้ว่า จะอีกนานซักเท่าใด