shoye

ไปเที่ยวต่อกันจากที่ค้างไว้เมื่อครั้งนู้นนนน...ครับ

(ป.ล. เนื่องจากค้างไว้นานมากกก เนื้อหาจึงหลงๆลืมๆ - -" งั้นก็จะมั่วไปตามความสามารถครับ)

 

ยังอยู่กันที่เครปทาวน์ครับ

 ไปดูบ้านเมือง ที่เห็นนี่เป็นเขตเมืองเก่าครับ

เค้าอนุรักษ์ไว้

ช่างมีสีสัน

พ่อกับแม่ครับ คลาคสิคเกิ๊นนนน -3-

เดินถ่ายรูปกันจ้าละหวั่น อิอิ

บ้านเมืองอยู่บนเขาครับ ดูความชันซะก่อน

เกิดบังเอิญเดินสะดุดขาตัวเองละก็ - -" ไม่อยากจะคิด

ออกเดินทางต่อไป

 

วิวทิวทัศน์สองข้างทาง ลัดเลาไปตามภูเขา สวยงามยิ่งแล้วววว

 

สถานที่ต่อไปที่กำลังนั่งรถไป ....เ่อ่อ จำไม่ได้ครับ

ตัดภาพไปที่ชิมไวน์เลยดีกว่า - -"

 

สถานที่ที่ไปคือ ไร่ไวน์ GROOT CONSTANTIA ซึ่งมีประวัติความเป็นมากว่า 300 ปี

ภายในนี้จะได้ชมไร่องุ่นตั้งแต่เริ่มปลูกจนถึงองุ่นที่พร้อมนำไปทำไวน์

แต่ผมไม่ชมเลยซักแอะ เพราะมัวแต่ไปชิมไวน์อยู่ครับ

ดูถ้วยการันตีซะก่อน ของเค้าไม่ธรรมดา

แก้วพร้อม น้ำพร้อม กระโถนพร้อม

(ป.ล. 1 กระโถนมีไว้บ้วนน้ำ เพราะชิมหลายชนิดต้องล้างปากเรื่อยๆครับ)

(ป.ล. 2 ไม่ได้มีไว้สำหรับผู้ที่ชิมแล้วเกิดอาการเมาแต่อย่างใด)

 ชิมกันเรื่อยๆ เนียนไป

ชิมกันจนหน้าแดง......อ๊างงงงง

เมื่อชิมไปหลายชนิด ก็จะมีการเปรียบเทียบเกิดขึ้น

แล้วผมก็ได้พบกับไวน์ที่ผมคิดว่ารสชาติดีที่สุด (ถ้ามีอันอื่นให้เปรียบเทียบ)

แต่หากไม่มีอันอื่นให้เปรียบเทียบ ไวน์ก็ยังเป็นไวน์ ซึ่งมีรสฝาดลิ้นอยู่ดี

 

แวะถ่ายรูปกับบ้านน้อยหลากสี ริมชายหาด

.......

 

 

 

อันนี้เรากำลังจะไป cape point ครับ ป้ายบอกว่ายังงั้น 

นี่คือระหว่างทาง (มั้งครับ)

เ่อ่อ ที่นี่ที่ไหน......

ไม่บรรยายดีกว่าเนอะ อันไหนจำไม่ได้ก็เงียบๆเนียนๆไป - -"

พุ่มลาเวนเดอร์ครับ

ไม่ได้สวยอะไร แต่อยากให้รู้ว่าต้นมันหน้าตาเป็นยังงี้นี่เอง

ไปดูเพนกวินกัน

เพิ่งรู้ว่าเพนกวินก็มีหลายพันธ์ครับ - -"

แล้วม้าลายจะมีหลายพันธ์มั้ยน้าาา

 

เห็นแล้วนึกถึงเรื่อง Happy feet 

ถ้าเปิดเพลงพวกมันจะเต้นกันมั้ยน้าาา

น้องตัวนี้แอบมาหลบแดดอยู่ตัวเดียวเลย

ฝรั่งเองก็ตื่นเต้นกับเพนกวินเหมือนกัน 

 

เอาแบบชัดๆบ้าง เท่ห์ชะมัดเลยน้องงงง

เดินกลับมาดู post card 

(1 ใน post card ที่จะส่งให้คุณโบว์ก็มาจากคอลเลคชั่นนี้แหละครับ)

 

แวะดูของฝาก ของที่ระลึก

ไอ้ลูกอะไรนั่น เอาไว้ใส่กับแหนมตุ้มจิ๋วครับ

นักดนตรีกลุ่มนี้เค้ายืนร้องเพลงอยู่แถวที่จอดรถครับ

ปล ไม่รวมคนขวาสุดนะครับ เนียนมากๆๆ

 

ระหว่างทาง ลุงคนขับรถเห็นปลาวาฬครับ

เลยลงมาชี้ชวนชมกัน

แต่เอ่อ....ขับรถยังไงเห็นปลาวาฬในทะเลได้วะ ไม่เข้าใจจริงๆ

ขนาดลงไปดูยังหาไม่เจอ - ..-

ระหว่างทางไป Cape of good hope ผ่านทุ่งหญ้า มีฝูงกวางอยู่ด้วย ธรรมชาติเกิ๊นนนน

คลื่นแรงไปมั้ย 

 

มาถึงแว้วววว แหลมแห่งความหวังดี

ตอนแรกกะจะวิ่งขึ้นเขาข้างหลัง แล้วถ่ายรูปจากมุมไกล คงสวยดี

แต่คนขับมาเร่งยิกๆ เลยเอานิ้วไปยืนบนหินแทนครับ คล้ายๆกัน

ลุงคนขับ น่ารักที่สุด บนรถมีอภินันทนาการเป็นเบียร์นึงลังใหญ่

ไปไหนก็เมา -..-

 

สวยเนอะ แต่ทำไมถึงชื่อแหลมแห่งความหวังดีอยากรู้มั้ยครับ

ผมเองก็อยากรู้เลยไปหามา

"ที่มาของชื่อ Good Hope เพราะสมัยโบราณมีเรือเดินทะเลมากมายที่มาล่มบริเวณนี้ เขาจึงตั้งชื่อแก้เคล็ด"

 

อ่อ ยังงี้นี่เอง หวังว่าเรือจะไม่ล่ม ว่างั้น...

 

นั่งรถไฟรางไปที่ cape point ครับ

ตกรถ - -"

 

มาไม่ทันเที่ยวที่คนอื่นเ้ค้าขึ้นกัน

กำลังจะก้าวขาเข้าไป ประตูก็ปิดพรวดเกือบหนีบจมูก -*-

ไอ้บร้าเอ้ยยย

มาแระ เฮ้อ...

รูปหมู่

ถ้าเดินลงไปที่จุดเมื่อกี้ ก็ต้องใช้เวลา 1.5 ชั่วโมงครับ

ขนาดเดินลงนะเนี่ย - -"

ถ้าไปอยู่ซัก 3 เดือนอาจจะมาเดินก็ได้นะครับ

เดินไป ชมวิวไปเรื่อยเปื่อย แปปเดียวก็ถึง

สวยเทพมาก นี่มันแดนสวรรค์ชัดๆ

แหลมที่เห็นนั่น เป็นจุดแบ่งระหว่าง 2 มหาสมุทรคือ Atlantic กับ Indian Ocean 

อุณหภูมิน้ำของทั้งสองฝั่งจะไม่เท่ากันครับ

ฝั่งนึงอุ่น ฝั่งนึงเย็น (เค้าบอกมาครับ อยากลองดูเหมือนกันว่าจริงมั้ย)

แล้วสีของน้ำของไม่เหมือนกัน อันนี้จริง!!!

 

 

 

 

หาข้าวกินครับ

อาหารทะเล โฮ๊กกกกกกกกกกกกก.....

lamb chop ครับน่ากินโคตร

 

จบทริป เมืองแอฟริกาใต้ และเมืองแห่งเครป ไว้ด้วยประการละฉะนี้

 

 

 

นั่งเครื่องจากเครปทาวน์กลับโจเบริก

จะกลับแล้วยังสวยงามไม่เลิก

 

 

เอ่อ เพิ่งสังเกตุว่าไม่มีรูปที่สวนพฤกษศาสตร์ 

 

ระหว่างอยู่ในสวน ที่ผมแยกตัวไป เอามือถือถ่ายรูปดอกไม้ ใบหญ้า

ครูเห็นแล้ว คงกลัวผมจะเบื่อ

เลยถามว่า "สนุกมั้ยจ้ะ ชาย "

"ไม่สนุกครับ" ผมตอบแบบไม่ต้องคิด

"เพราะไม่ได้ไปทำอะไรที่มันรู้สึกสนุก ต้องเรียกว่าประทับใจมากกว่า "

และผมหมายความอย่างที่พูดจริงๆครับ

 

วิวทิวทัศน์ที่เห็นไม่ได้ทำให้รู้สึกสนุกเลย

แต่ทำให้รู้สึกประทับใจมากกว่า 

ว่าแดนสวรรค์แบบนี้ ครั้งนึงเราก็เคยมาเห็นแล้วนะ

 

ขอบคุณ คุณครู พี่โจ เพื่อนอ้นที่ีชวนผมไปด้วยนะครับ 

แม้ระหว่างแลกสเก็ตหัวบาน ถอดใจไปหลายครั้ง 

ก็ยังโทรมาบอกให้แลกให้ได้ 

ถ้าไม่ได้ไปคงเสียดายแย่

 

ป.ล. การบินไทยกลับมาบินโจเบริกแล้วนะครับ

เป็นที่นึงที่ทุกคนน่าจะได้ไป ของเค้าดีจริงๆ

 

ถ้าไม่ได้ไปเอง ก็เข้ามาดูรูปในนี้ละกันเนอะ

อรรพรสน้อยกว่าไปเห็นด้วยตัวเองนิดนึง

แต่ก็ดื่มด่ำได้ไม่ต่างกัน

 

รักคนอ่าน จุ้บๆๆ

 

ไว้ครั้งต่อๆไปจะพาเที่ยวในประเทศเราบ้าง มีสต๊อกค้างไว้เพียบ

โปรดติดตามตอนต่อไป